Een beeld zegt meer dan duizend woorden. Met beelden roep je emoties op, je laat mensen jouw kijk op de wereld zien. Dat doe ik met Wat een Wereld.
Muziek is nog veel directer. Je kunt je erdoor laten meeslepen, je eigen beelden erbij bedenken. Veel meer dan puur beeld, kan muziek herinneringen doen herleven, iets opnieuw in je losmaken.
Dat heb ik als ik luister naar Grieg, een componist uit Noorwegen. Als ik zijn muziek hoor (mijn favoriete nummer is Last Spring), dan zie ik direct de Noorsje fjorden voor me. De weidsheid en diepte van het water, de hoge, steile bergwanden. Dreigende luchten, sprankelende beekjes, kolkende watervallen. Ik voel melancholie, heimwee die me recht in de borst treft, die me de adem ontneemt.
Wat zou er gebeuren als ik deze muziek zou combineren met andere beelden? Met de weidsheid van het Nederlandse wad, de inktzwarte luchten boven een Hollands polderlandschap? Met een snelle projectie van straatfotografie in Rotterdam? Een inspirerende gedachte!
En misschien een eye-opener voor mensen die niet vaak naar klassieke muziek luisteren, omdat de muziek ze niet direct pakt. Muziek kan beelden versterken, beelden kunnen muziek versterken.
Krossin' Gouda doet nog veel meer met klassieke muziek. Ik hoop daar dit weekend bij te kunnen zijn. Om foto's te maken van het evenement, maar ook en vooral om inspiratie op te doen en na te denken over het doorbreken van barrières.
